334059 34 cms editable img2

AΝΤΩΝΙΟΣ Ν. ΖΑΓΟΡΙΑΝΑΚΟΣ MD

             

P9165202 6c

Νεφρολόγος - Eπιμελητής Βιοκλινικής Αθηνών 

 

Ο Δρ. Ζαγοριανάκος Αντώνιος είναι ειδικευμένος Νεφρολόγος και κατέχει τη θέση του Επιμελητή στην "Βιοκλινική Αθηνών". Φοίτησε στις Ιατρικές Σχολές του Βελγίου και της Β.Ιταλίας. Ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Νεφρολογίας σε ένα από τα μεγαλύτερα Νοσοκομεία της Αθήνας, στο Κοργιαλένειο «Μπενάκειο ΕΕΣ». Ο ιατρός είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας και της European Dialysis and Transplant Association (ERA-EDTA).

 
 

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ

Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (ουροδόχος κύστης, νεφροί, προστάτης) αποτελούν από τις πιο συχνές παθολογικές καταστάσεις στους ανθρώπους. Οι συνηθέστεροι μολυσματικοί μικροοργανισμοί είναι τα βακτήρια, ενώ μικρότερη συμβολή έχουν οι μύκητες, οι ιοί και τα παράσιτα. Η πυελονεφρίτιδα (λοίμωξη των νεφρών), τα νεφρικά και περινεφρικά αποστήματα, η εμφυσηματική κυστίτιδα κοκ αποτελούν επίσης εκδηλώσεις λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος.  
Με τον όρο λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος λοιπόν εννοούμε την παρουσία βακτηρίων ή άλλων μικροοργανισμών στα ούρα ή στους ιστούς του ουροποιητικού, τα οποία είναι συνήθως στείρα. Με τον όρο βακτηριουρία περιγράφουμε την παρουσία βακτηρίων στα ούρα. Με θετική ουροκαλλιέργεια αλλά χωρίς συμπτωματολογία από το ουροποιητικό μιλάμε για ασυμπτωματική λοίμωξη (ενώ όταν έχουμε συμπτώματα μιλάμε για συμπτωματική). Με τον όρο μη επιπλεγμένη λοίμωξη εννοούμε λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος που δεν εμφανίζει λειτουργική ή δομική διαταραχή (πχ κυστίτιδες σε γυναίκες) . Πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα ούρα αποτελούν ένα καλό θρεπτικό υλικό για την ανάπτυξη των ουροπαθογόνων και για αυτό η ανεμπόδιστη - ελεύθερη ούρηση αποτελεί την καλύτερη άμυνα.

Η οριστική διάγνωση της ουρολοίμωξης (αλλά και η βέλτιστη θεραπεία της) γίνεται με την καλλιέργεια ούρων (και το αντιβιόγραμμα). Δείγμα ούρων για καλλιέργεια πρέπει να λαμβάνεται πάντα πριν από την έναρξη της αντιβιοτικής αγωγής και αυτό γιατί η σωληναριακή απέκκριση των αντιβιοτικών αποστειρώνει τα ούρα πολύ γρήγορα. Μόλις συλλέγεται το δείγμα θα πρέπει να αποστέλλεται το γρηγορότερο δυνατό στο μικροβιολογικό εργαστήριο για να αποφευχθούν ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει τα ούρα να τοποθετούνται στο ψυγείο σε θερμοκρασία 4 °C μέχρι τη μεταφορά τους και θα πρέπει να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής για την αποφυγή επιλοιμώξεων. Αλλαγές στην όψη των ούρων (θολερότητα) ή στην οσμή ερμηνεύονται ως πιθανά συμπτώματα λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος. Η θολερότητα αποδίδεται συνήθως στην πυουρία και συνοδεύει την βακτηριουρία, ενώ η δυσάρεστη οσμή είναι ενδεικτικό της παραγωγής πολυαμινών από τα βακτήρια στα ούρα. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές δεν είναι ούτε ευαίσθητες ούτε ειδικές για τη διάγνωση της λοίμωξης. Μπορεί να οφείλονται σε άλλα αίτια, όπως στην καθίζηση των κρυστάλλων και την αφυδάτωση.

Η θεραπευτική επιτυχία της κυστίτιδας εξαρτάται από την συγκέντρωση του φαρμάκου στα ούρα, ενώ της πυελονεφρίτιδας εξαρτάται από τα επίπεδα του φαρμάκου στο νεφρικό παρέγχυμα (και κατ επέκταση στο αίμα). Η συγκέντρωση των αντιβιοτικών στα ούρα καθορίζεται από πολλούς παράγοντες όπως η σπειραματική διήθηση, απέκκριση – επαναρρόφηση από τα σωληνάρια, το pΗ των ούρων, την μοριακή δομή του φαρμάκου κοκ.

1.jpg